محمد ولی

هشت مارچ ودلهره هااز موافقتنامه امریکا وطالبان

 

هرسال با رسیدن هشتم مارچ روز جهانی زن ، زنان را ستایش میکنند، اشعار می سرایند ، متون زیبا می نگارند واز شجاعت وقدرت کاری شان تمجید می نمایند. مراجع دولتی نیز این روزرا گرامی میدارند . انهایکه برحکم دین فرزندی به تحسین ازین روز میپردازند این حسن عمل سان خجسته باشد ، اماانانیکه بحیث صاحبان قدرت وممثلین به اصطلاح اراده مردم ( اعم اززن ومرد) نام از روزجهانی زن میبرند وتجلیل میکنند باید بدانند که یاداوری های بی محتوی وفاقد توجه به اینده زنان ابراز حرمت بی محتوی وبی دورنما به مادران وخواهران خود شان هم میباشد .
حالا از مراحل احساساتی ستایشها وزیبا نگاری ها باید عبور کرد ودر پی حفظ حق ومقام زن در ساختار یک نظام سیاسی ، اجتماعی ، حقوقی وکلتوری با حفظ تسجیل موقف زن در متون قانون بود ونگذاشت که این اصل حمایت کننده حقوق زن دربازی های سیاسی به معامله گذاشته شود .
سیاستگران این روزرا نیز به بازی های سیاسی میگیرند ودر پی بهره گیری خویش ازان هستند. اگر گفته شود که دور نمای زندگی زن در موافقتنامه امضاء شده میان امریکا وطالبان گنگ ونامعلوم است یا خاموش میشوند ویا با چند جمله فریبنده وبد مزه وبی کیفیت ازان گریز میکنند ، زیرا در برابر ابر قدرت استکبار جهانی امریکا زبان شوراندن رادور از ادب در مقابل فرمانده کل تلقی کرده وداشتن موضع روشن در برابر نظم طالبانی را بربادی اینده ودستاورد های نامشروع شان میدانند ، زیر نام خواست مردم با خواست مردم بازی میکنند وزیر پوشش مصلحت کشور نیم نفوس این کشور را ازمصلحت خارج میسازند.
منسوبین قوای مسلح که درسنگرگاههای مقابله با جنگاوران ویرانگر درنبرد اند همه زاده دامان پر مهر مادران شان هستند ، خواهر وهمسر وفرزند داررند ، انها از همه دل بریده اندتا جان شان را برای حفظ وطن واینده مردان وزنان این سرزمین فدا سازند ، هر جنازه ایکه بدروازه خانواده ای اورده میشود دل مادر، خواهر ، همسر ودختری در غرقاب ان اندوه بزرگ برای همیش در می غلطد وگلهای امید شان به تالاب خون ناامیدی پرپر میگردد . پس از شهادت انها کسی نیست و مرجعی نیست که از مادر وخواهر وزن ودخترش دستگیری کند اما مراجعیکه به قیمت خون اینها وبیوه شدن زنها وبی پدر شدن دخترها وبی فرزند شدن مادرها در جبروت تنعم در قصرها ودر بهترین اسایشگهاها بسر میبرند پول ودارایی مردم را صرف تنعم خود وگروه مشاواران وخانواده ها وفررندان شان میکنند زنان مصروف در رژیم هم بنام زن بودن ومادر وخوهر بودن روزی محفل اعتراضیه ای بدفاع از حقوق بازماندگان شهدا برپا نکردند و خود در خوان نعمتهای رژیم به تعیش گیر ماندند .
با این همه اندوه وغم کمر شکن خانواده هاعده ای از سیاسی نماها نه در پی حفظ حقوق زنان بلکه درتلاش جنون امیز حفط امتیازات خویش اند ، به صداهای نفرت انگیز نسبت به زنان لبیک میگویند ، خوب میدانند ودیده اند که زنان دراندیشه طالبانی موجودات محکوم به شلاق وخانه نشینی ، دره وسنگسار در ملای عام اند ، نه شنیده باشید که مرد شریک جرم به چنین مجازات محکوم شده باشد .
ایا میتوانید اندیشه طالبانی را درمورد زن از نظام اینده ( به تعبیر امریکا وطالب امارت اسلامی مسجل شده در موافقتنامه ) بزدائید وخود شریک یا تابع ان باشید ؟
دوره های حاکمیت جهادی وطالبی هیچ شک وشبهه ای درمورد باقی نگذاشته است ولو که بگویند تغیر کرده اند . تغیر یعنی چه؟
تغیر در عمل یا تغیر در مفکوره ؟
تغیر در عمل ممکن است که برای ظاهر نمایی اعمال گذشته تکرار نشود اما تغیر درمفکوره یعنی تغیر در عقیده وتغیر در عقیده یعنی بدعت یا انصراف از احکام .اگر طالب در مفکوره نسبت به موقف زن تغیر کرده است پس نباید بر نظام امارتی پا فشاری کند بلکه در پرتو دستاوردهای علوم وفنون معاصر برنامه جدید ارائه کند وازانچه در گذشته داشته است صریحآ اعلان جدایی نماید.حد اقل بگوید که از لحاظ حقوقی ، سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی وعلمی زن موجود قابل حرمت بوده حق دارد بحیث عضو اجتماع سهمگیر همه عرصه های زندگی باشد البته بارعایت انچه زیبنده فرهنگ جامعه ما میباشد.
واگر نه چنین است پس حامی قدرتمند طالب یعنی امریکادوپیشخدمتان انها یعنی برخی سیاسیون دست از فریب ودغا بردارند وموضع صریح شانرادر عدم حمایت از دستاوردهای موجود اعلان کنند تا تحول پسندان وترقیخواهان اعم اززنان ومردان بدانند که در برابر این عقبگرد چگونه موضعگیری نمایند .
زنان کشور بخصوص انانیکه طی بیست سال اخیر پیشکسوتان حقوق زنان بوده اند (جدا از عده ای انها که در منجلاب فساد زدگی دولتی در غلطیده اند وشاید حرکتی نکنند که باعث رنجش خاطر امریکا گردد )، گروه بزرگ زنان در پوهنتونها، مکاتب، ادارات دولتی، موسسات خصوصی ، تصدیها، رشته های مختلف علوم از طب تا ژورنالیسم ، ازسیاست تا فرهنگ وهنر وخدمت نظام باید از دایره تخدیر ذهنی گروهک کوچک زنان مبلغ اشغال ومظالم ناشی ازان پا بیرون نهند وبرای حفظ حقوق شان ازهمین حالا این هشت مارچ را به روز فریاد زن علیه عقبگرد وعقبگرایی ، بیداد وظلمت مبدل گردانند ودراینده در صورت بروز علایم مخالفت با حق شان بصورت متحد به اعتراضات برخیزند . هیچ کسی جلو شانرا گرفته نمیتواند باید برزمند .